irailaren 11etik 27ra espero nuen berria, besteak beste behin baino gehiagotan aipatu deten arrazoiarengatik. espainiar medioek horrenbeste aipatzen duten alde militarrak alde politikoari ezartzen dion morrontzaren ideiarekin amaituko zelako 11ko manifestazio seguraski jendetsuaren ostean, ta 27a gudari eguna, propagandistikoki egokiena zelako, seguraski ETAren egunik egunena delako, aritxulegiko representazioak erakutsi zigun moduan.
susmoa dut gaurko komunikatua gehio dela komunikatu prezipitatu bat, seguraski filtrazioei erantzuteko eta internazionalak lasaitzeko, baina ez dela egiazkoa, inkognita asko uzten baititu airean. ta horrek eta el paisen ere atzo 27an bueltan su etena dei zitekeenaren ideia irakurtzeak nere tesia indartu besterik ez du egiten.
politikan hizkera korapilatsua erabiltzea ohitura da, eta hori egin du ETAk, teknikoki ez du su etena deklaratu, egin duena da "ekintza armaturik ez burutzeko erabakia" hartu duela jakinarazi. baina horrek ez du esan nahi su etena denik, ez eta, eskatu zaien bezela, makinaria geratuko denik, soilik ekintzak ez direla egingo. baina epea ere ez da zehazten. horrek pentsarazten dit datu garrantzitsuak falta direla, eta aurrez diseinaturiko prozesu bat egiten ari dela, gradualki su etena gauzagarri bihurtzeko. honek asko lasaitzen ditu gauzak, eta ia dudarik gabe esan daiteke atzerabueltarik gabeko bide batean sartzen duela, baina ez da "hori", ez da "komunikatu hori".
kritika gehien zati honek jaso du:
ETAk berriro nabarmendu nahi du euskal eragile politiko, sozial eta sindikalei erantzukizunez jokatzeko deia.
Prozesu demokratiko baten eszenatokira iritsi ahal izateko Herri bezala urrats sendoak ematea ezinbestekoa dela.
Herriari Hitza emateko prozedura finkatzea nahitaezkoa dela. Euskal Herriaren eskubideak ezagutuak eta
bermatuak izango direnean irekiko baitzaigu gatazkaren benetako konponbidearen atea.
eta medio espainiarrek beren kaka bota dute. aldebakarreko prozesua, aldebakarreko prozesua da. punto. baina prozesu demokratikora ez gara iristen gatazka politikoaren espresio armatuetako batek bere ekitea eteten, prozesu demokratikora iristeko denen inplikazioa behar da, jarrera ausartak behar dira. zurrunbilo hau dena hastean nere irakasle bati esan nion irailean nerekin gogoratuko zela, su etena ikusiko genuelako. barre egiten zidan, baina seguraski gaur nerekin gogoratuko zen. pauso ausartak eman dira, baina hori gatazka familiarretan bezela da.
seme gatazkatsua psikologora eramatearekin ez da gatazka konpontzen, seme gatazkatsuak agian aurrerapausoak ematen dituelako, baina beste aldeak, gurasoek, bidea egiten ez badute, semeak bide egokian dela jakinagatik, pareta baten aurka jotzen doanaren sentsazioa izango du. berdina dagokigun asuntuarekin. ez dago gatazka bat konpontzerik zatietako batek bere erantzunkizun partea asumitu eta responsabilidadez jokatzen ez duen arte.
su etena emanda (jada emantzat jotzen det arrazoi sinple batengatik, azken su etena haustean gertatu zen desastrea ta gero, ezker abertzaleak argi ta garbi esan eta gero bide soilik politikoak erabiltzeko hautua hartua duela, ETAk atzera egingo balu bere buruaz beste egiten ariko litzatekeelako, beraz deskartatua dut hori gertatzea, mantsotasuna eta pausuak banan banan betetzea erresponsabilidadearekin lotzen baitut, gauzak ondo egiteko nahiarekin), euskal jendarteari dagokio paradoxikoki bala bihurtzea, mobilizazio prozesu baten ondorioz estatuen estrategia errepresiboaren bihotzaren erdi-erdian joko duen bala bihurtzea. eta estatuak hau atzerabueltaren atea guztiz ixteko baliatu beharko luke, erabaki ausart bezain justu eta beharrezkoen bidez (komunikabideen distorsio borondatezkoa geratu, gartzela zigorra beterik duten eta gaixo dauden presoak kalera, ilegalizazioak atzera bota, dispertsioarekin amaitu). inkomunikazioarekin amaitu jarri behar nuen, baina atxiloketarik ez bada zertarako inkomunikazioa?
minimoak dira, denon artean prozesua egonkortzeko eta behingoz herri santu hau bake bidean sartzeko, merezia dugu.
orain denon responsabilidadea da gure aportazioa egitea bake prozesuari, denon responsabilidadea da blokeoarekin haustea. ekaina inguruan irailaren 11ko manifestaziora deitu zen, orain indar gehiago egin behar da, indar gehiago behar da. irailaren 11a bake prozesua sendotu eta prozesu demokratikoan behin betiko sar gaitezen pauso handi baten eguna izan behar da. gaizki ateratzen bada ezin dezatela esan saiatu ez garelako dela.
Comments
